Natuurlijk carbon en zijn ‘satellieten’: het belangrijkste verschil

De eerste associatie met het woord carbon is iets dat met chemie te maken heeft. Als je je geheugen nog iets verder aanspreekt, kun je denken aan koolstofhoudende stoffen. En in grote lijnen is dat het juiste antwoord, maar natuurlijk lang niet volledig. De samenstelling en de productietechnologie van dit materiaal zijn namelijk behoorlijk complex en bijzonder. Uiteindelijk is het ook niet onze taak om tot in de kern van de materie door te dringen, maar om in een andere richting te kijken: de gebruikerseigenschappen van dit materiaal te achterhalen.

Carbon en allerlei mengsels en verbindingen op basis daarvan worden veel toegepast bij de productie van autoaccessoires. Je komt het tegen in verschillende vormen en toepassingen bij tuningproducten voor voertuigen: van functionele bescherming van het motorcarter tot vooral decoratieve sierdelen voor de carrosserie.

Het grootste voordeel is de hoge sterkte bij een laag productgewicht. Voor liefhebbers van natuurkunde en sterkteleer: de elasticiteitsmodulus van sommige composietmaterialen bereikt 50 - 60 GPa en de treksterkte 5 gPa. Specialisten zullen beamen dat dit uitstekende waarden zijn voor een materiaal dat een beschermende functie moet vervullen. En als je daarbij bedenkt dat het soortelijk gewicht van dergelijke verbindingen een orde lager ligt dan dat van andere metalen, kun je stellen dat carbon in dit opzicht zijn gelijke niet kent. Een ander voordeel is de aantrekkelijke, voor het oog mooie en prettig aanvoelende carbonstructuur, die bij veel van onze automobilisten populair is. Daar houden de pluspunten van het gebruik ervan waarschijnlijk wel op.

Aan de andere kant moeten we ook een aantal factoren erkennen die tegen het gebruik van carbon pleiten. Het laat zich slecht uitdeuken en het herstellen van verschillende defecten is lastig, bovendien verkleurt het in de zon. En hoewel je dat laatste nog enigszins kunt aanpakken door het onderdeel te lakken, zal bij aanzienlijke lokale schade of diepe vervormingen het product waarschijnlijk vervangen moeten worden. En dat zou nog te overzien zijn, ware het niet dat de prijs ervan behoorlijk voelbaar is voor het gemiddelde budget van onze landgenoten.

Als alternatief voor het natuurlijke materiaal wordt op de markt voor autoaccessoires carbonfolie gebruikt. Het gebruik van polyvinylchloride en andere vergelijkbare coatings maakt dat zulke folies eerder als quasi-carbon kunnen worden gezien. Juist omdat ze alleen uiterlijk de carbonstructuur nabootsen, maar qua eigenschappen in geen geval kunnen tippen aan echt carbon, hebben we ze in de titel van het artikel satellieten genoemd. Al met al is het alleen maar toe te juichen dat verkooppunten een betaalbaar materiaal aanbieden dat eenvoudig te monteren is en een uitstekende textuur heeft. Wat je kiest, is volledig aan jou.

Toch durven we te stellen dat geen enkele ‘satelliet’ het echte carbon kan vervangen. En zelfs als ze er qua uiterlijk vrijwel niet van te onderscheiden zijn, zal alleen al het besef dat er op jouw auto echt, zo’n nobel materiaal zit, je veel gelukkiger maken en je meer zelfvertrouwen en trots geven op je «ijzeren vriend».